حضرت فرمودند : نبايد آن را بگيريد زيرا خداى متعال فرموده : هر موجودى كه داخل حرم شد در امان است . حديث ( 8 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از عبّاس بن معروف ، از على بن مهزيار از حسين بن سعيد ، از صفوان ، از عبد الرحمن بن حجّاج نقل كرده كه وى گفت : از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام پرسيدم : مردى به صيدى كه در خارج حرم بوده و به طرف حرم مىرود و دو فرسخ با مسجد فاصله دارد تيرى مىزند و حيوان فرار مىكند و خود را به حرم مىرساند و در آن جا از ضرب تير از پاى در مىآيد آيا بر تير انداز كفّاره اى هست يا نه ؟ حضرت فرمودند : كفّاره اى بر او نيست و وى مانند كسى است كه در خارج حرم تله اى نصب مىكند ، پس صيدى در آن مىافتد و با اضطراب و زحمت خود را به حرم مىرساند و داخل آن مىشود ولى در حرم مىميرد ، در اينجا بر نصبكننده تله كفّاره اى نيست زيرا در جايى تله گذارده كه براى حلال بوده ، در مورد سؤال نيز تير انداز در جايى تير انداخته كه برايش حلال بوده پس بر او كفّاره اى نيست . عرض كردم اين بيان از نظر مردم قياس است . حضرت فرمودند : چيزى را براى تو به چيز ديگر تشبيه كردم تا بدانى ، قصدم قياس نبود . حديث ( 9 ) پدرم رحمة الله عليه ، از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از خلَّاد ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده ، راوى مىگويد : در باره شخصى كه كبوترى از كبوتران حرم را سر بريد حضرت فرمودند : وى بايد فداء و عوض آن را بپردازد . راوى عرض كرد : آيا مىتواند آن را بخورد ؟ حضرت فرمودند : خير . راوى عرض كرد : پس بعد از سر بريدن اگر حيوان را بياندازد و برود چطور حضرت فرمودند : يك عوض ديگر بر عهده اش مىآيد . راوى عرض كرد : پس وى چكار بكند ؟ حضرت فرمودند : حيوان را بايد دفن كند تا تنها يك عوض بر عهده اش باشد .